Topik pojechał do domu w Poznaniu, chociaż zastępca dyrektora schroniska robił wszystko aby do tej adopcji nie dopuścić. Nawet wezwał policję... Jego Pani musiała pokonać 2 razy 600 km aby go zabrać do domu - i pokonała. Oprócz tych bezdusznych, okrutnych są dobrzy Ludzie na świecie.

Topik miał cudowne życie i bezgraniczną miłość swojej Pani - przez całe 4 lata.
Dwa tygodnie temu zaczął troszkę kuleć i pomimo, że czuł się świetnie jego Pani zabrała go do lekarza.
Umarł w strasznych męczarniach po tym, gdy lekarz podał mu lek mający go uzdrowić.

Przedostatnia sobota na Paluchu w tym roku przywitała nas siarczystym mrozem. W taki czas priorytetem powinna być słoma w budach, ale nie do końca tak było. Niektórym dokładaliśmy ją z Panią Dyrektor.
Z niespodzianek to mały biały domek w sektorze 2, w którym po remoncie znalazły ciepłe schronienie marznące psiaki oraz nowe, funkcjonalne poręcze w biurze adopcji.
Niestety adopcji było jak na lekarstwo... ale były spacery, czułości i przysmaki dla naszych podopiecznych.

" 

"Misia była starszą sunią, mimo to bardzo cieszyła sie na spacery i myśl o nowych zapachach poza schroniskiem. W klatce paluchowej spedziła ponad 3 lata, z czego dopiero ostatnie miesiące jej zycia znów urozmaiciły - spacer i dotyk ludzkiej reki. Jest mi bardzo smutno, ze odeszła, nie doczekała kolejnego spaceru, do którego zabrakło jej jednego dnia....... Ania G."  

Wszystkim Artystom, Organizatorom, Uczestnikom, Kibicom pięknie dziękujemy. 

Czasami nieprawdopodobne staje sie prawdziwe. Moje marzenia o zabraniu Kawy prysły, ale stał się inny cud. 1 grudnia zadzwoniła Pani Beata z pytaniem o Kawę. Kilka lat temu zabrała do swojego domu rottweilerkę Tinę. Teraz postanowiła przygarnąć Kawę.
Powiedziałam, że możemy się spotkać, że zaprezentuję Jej sunię... Pani Beata odrzekła, że już podjęła decyzję...
2 grudnia Pani Beata przyjechała do schroniska i tak jak powiedziała wcześniej podpisała umowę adopcyjną i zabrała sunię.

 "To było jak sen. Pojechałam wyjątkowo do schroniska w środę i zabrałam Jaśmina na spacer. Wyjmując go z klatki poczułam, że już tu nie wróci bo go tu więcej nie przyprowadzę, że nie dam rady. Nie miałam konkretnego planu, ale nadzieję, że może uda się mu znaleźć jakąś budę przy biurze by miał lepsze życie; jedzenie, kontakt z człowiekiem.

 I stało się........... Dorota"

W takich momentach brakuje słów, ogarnia nieopisana radość, a chwile zwątpienia odlatują w dal,,,
Dziękuję Wszystkim, którzy Go znaleźli wśród 2500 psów i Mu pomogli. To dzięki Wam stał się cud. Wszystkiego dobrego !!!
Ela

Nareszcie wróciła po urlopie pani Dyrektor i wróciło "życie" do schroniska.
Nowe inicjatywy, finiszowanie zaczętych inwestycji, przenosiny, pomysły i związany z nimi optymizm, że będzie lepiej...
Musi być lepiej, ale o to zabiegać powinniśmy wszyscy.
Zdajemy sobie też  sprawę, że dobrze będzie mogło być dopiero wtedy, gdy decyzja Miasta o budowie schroniska w prawobrzeżnej Warszawie stanie się faktem. 

• 5-letnia kotka wysterylizowana - piękna szylkretowa
• 11-miesieczna kotka wysterylizowana - piękna szylkretowa
• 3 sześciomiesięczne kotki, które zapisałam do koterii na sterylizację. Termin poniedziałek. Po sterylizacji już nie mogą wrócić do Runowa.

Dojazd z pętli na Okęciu autobusem linii 124.

Zapraszamy serdecznie. Wolontariusze z Palucha.

W soboty czuje się, że wolontariat jest niezwykle zaangażowany na Paluchu.
Czujemy i myślimy tak samo. I one są dla nas najważniejsze.
Tylko wciąż jest nas za mało...

6 września odszedł Ron, esencja  dobroci i mądrości...

Drogi nasz, wyjątkowy, wspaniały Ronie, od Ciebie zaczęła się moja i Eli przygoda z rottkami na Paluchu.
Żegnaj, niech Ci będzie TAM dobrze. Lepiej jak u Eli C. być niestety nie może...

W opisywanych przeze mnie przypadkach wystąpiły wyjątkowe sytuacje życiowe. Każdy z nas będzie stary i niedołężny i będzie potrzebował pomocy innych ludzi. W przytaczanych przypadkach pomoc polega na zapewnieniu opieki ukochanemu czworonogowi gdy siły i środki na to już nie pozwalają  by dalej się nim opiekować. W tak dramatycznej sytuacji, chociażby przez szacunek dla starości gdy nie można liczyć na wsparcie bliskich, takiego wsparcia oczekujemy od instytucji do tego powołanych. Płacimy przecież podatki właśnie również na takie cele.
Schronisko jednak ustala sobie zasady takie jakie są wygodne dla urzędników, a dla starości psiej czy ludzkiej brakuje empatii… Po prostu mówi NIE. Ma procedury. Te procedury samo ustala... A może te procedury trzeba zmienić...
Nikt nie mówi o ułatwianiu pozbywania się zwierząt i nikt tego nie popiera , jednak w życiu ludzi są takie sytuacje gdy poradzić sobie nie można bez pomocy innych. Taka pomoc leży w gestii instytucji i osób, które w niej pracują, czasami bezdusznych...
Kama, Cygan i inne... nie pomogą sobie same. To warszawskie psy, ale Warszawa odwraca się od nich....

Serce boksia przestało bić...
Tak krótko był z nami, a tak bardzo go pokochaliśmy.
Tak bardzo nam jego brak...
Tak mało mogliśmy mu dać,,,

Dziś otrzymałam wiadomość, że Ewka odeszła... Prawie całe swoje życie spędziła w schronisku ale odkąd Danusia się nią zajęła to jej życie nabrało sensu.
Dwa miesiące temu znalazła wspaniały dom i niezwykle troskliwą Panią, która płacze za nią razem z nami. Dlaczego tak krótko się nim mogła cieszyć.... 

Idą konie po betonie… prosto do nieba...

Powyższy komunikat jest niezgodny z prawdą gdyż zgodnie z par. 46. 1. (13) Wolontariuszowi mogą przysługiwać świadczenia zdrowotne na zasadach przewidzianych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
2. Wolontariuszowi przysługuje zaopatrz Art.enie z tytułu wypadku przy wykonywaniu świadczeń, o których mowa w art. 42, na podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem ust.
3. Wolontariuszowi, który wykonuje świadczenia przez okres nie dłuższy niż 30 dni, korzystający zobowiązany jest zapewnić ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków.
Proszę spojrzeć na punkt 3.
Z tego wynika, że jak umowa podpisana jest na dłużej niż 30 dni to schronisko nie musi zapewnić ubezpieczenia od wypadków. Na tej zasadzie działają też fundacje.

W tym czasie pomogliśmy 48 zwierzętom. 49-ty jest wyżeł, który dziś trafił do lecznicy pod naszą  opiekę, a jutro zabieramy z zaprzyjaźnionego schroniska kolejnego psiaka wymagającego leczenia i naszego wsparcia. Aktualnie mamy pod opieką 19 zwierząt, w tym 2 koty przebywające w siedzibie Fundacji.
Współpracujemy z lecznicami, hotelami, schroniskami, gminami a także Osobami, które zapewniają naszym zwierzakom domy tymczasowe.
Oczywiście to wszystko jest możliwe dzięki Darczyńcom - bez nich ratowanie zwierząt nie byłoby możliwe.
Dziękujemy Wszystkim. Pomóżcie nam pomagać. 

W ciągu ostatnich kilku dni pojawiły się w Internecie opinie porównujące Schronisko Dla Bezdomnych Zwierząt Na Paluchu do obozu koncentracyjnego. Chciałabym napisać, że miejsce to jest dalekie od bycia rajem, jednak nigdy nie widziałam tam masowych egzekucji, nie byłam świadkiem celowego torturowania i okaleczania zwierząt. W związku z powyższym jestem zdania, że porównywanie schroniska do obozu koncentracyjnego jest wysoce niestosowne i niezgodne z prawdą. Jest to również niezwykle krzywdzące i obraźliwe w stosunku do Pani Dyrektor, która bezsprzecznie jest ogromnie zaangażowana w sprawy zwierząt. Wanda Dejnarowicz w żadnej mierze nie zasługuje na te niestosowne porównania, a jej ciężka praca wykonywana z pasją i z poświęceniem winna być doceniona.

Dziękujemy Wszystkim, dzięki którym było tak cudownie i miło: Organizatorom, Sponsorom, Darczyńcom, Artystom, Uczestnikom, Gościom i Sympatykom. A my już myślimy o kolejnej imprezie...

Na Paluchu są piękne koty !!!

Żegnaj Gutku, niech ci będzie lepiej za Tęczowym Mostem.

Gutek, którego przywiozłam w czwartek, czuje się marnie, a jego oczy wyglądają coraz gorzej.
 

Trzymajmy kciuki za Gutka...

Odłowiona sunia być może pozostawiła szczeniaki... czy umrą z głodu...
Kilka bid potrzebuje natychmiastowej pomocy - Nero 2032/08 z boksu CXXXV, Łapek 1352/06 , Lolek 3464/08, pieski z boksu CXXXIII,

Kazik - "schronisko już nigdy nie będzie takie samo, bez mojej słodkiej, "malutkiej", przesłodkiej mordeczki"....

Gordon - miało być zupełnie inaczej...

I tylko serce boli, że znowu się nie udało...

Wzięłam na spacer Lakiego i dwie rottweilereczki. Dzięki pani Dyrektor mogłam poczęstować pieski parówkami. Niestety na więcej nie starczyło mi czasu.

W centrum uwagi były tego dnia Szekspir i Makbet...

Przez kilka dni leżał na zalanej wodą łące... Potrzebuje pomocy!

Rottweiler zastrzelony na ulicy!  Znowu Pabianice brylują w okrucieństwie !

Zapraszamy wszystkich do odwiedzenia strony internetowej Fundacji, która powstała jako kontynuacja naszej wieloletniej pracy wolontarystycznej na Paluchu. Mamy nadzieję, że dzięki niej nasza działalność na rzecz zwierząt będzie się rozwijać i zdołamy pomóc wielu zwierzętom w potrzebie. Zachęcamy wszystkich do współpracy, razem zrobimy więcej!