Odpalone petardy produkują dźwięk o natężeniu 130-160 dB, czyli w granicach bólu dla człowieka. Zwierzęta mają dużo bardziej wyczulony słuch, dlatego sylwester jest dla nich strasznym przeżyciem. Niektóre są odporne na hałas, ale większość psów i kotów skomli, drży ze strachu i ucieka w panice. Nie rozumieją, co dzieje się za oknem i często zdarza się, że przerażone umierają na zawał serca.
Każdego roku obrońcy zwierząt apelują, aby nie kupować petard. Tłumaczą, że pieniądze można przeznaczyć na inny cel, a dzięki temu nasi podopieczni pozbawieni zostaną stresów.
Stowarzyszenie Empatia rozprzestrzeniło swoją akcję na Facebooka, gdzie już ponad 6 tysięcy osób podpisuje się pod hasłem "Nie strzelam w sylwestra!". Można tam również przeczytać m.in. wpisy właścicieli zwierząt, które przerażone hukiem uciekały właścicielom i już nigdy się nie odnajdywały.
Pomóc swojemu pupilowi można również przez podanie mu, po wcześniejszej konsultacji z weterynarzem, środków uspokajających. Odpowiednio wcześniej można go również zabrać na terapię behawioralną. Nie należy zabierać psów na wieczorne spacery w sylwestra, gdyż może zerwać się ze smyczy.
Pamiętajmy również, że przestraszonego zwierzaka nie należy pocieszać. Tulenie uświadamia je w przekonaniu, że należy się bać.

Posłowie wycofują się z projektu noweli ustawy o ochronie zwierząt -
Obecnie funkcjonują dwa projekty nowelizacji ustawy o bezdomnych zwierzętach: poselski i obywatelski. Ten ostatni daje szansę na lepsze jutro naszych Mniejszych Braci.
Bezdomność zwierząt w Polsce osiągnęła gigantyczne rozmiary. Polskie zwierzęta potrzebują pomocy i dobrego prawa. Niestety na to ostatnie na razie nie mogą liczyć. Prace nad nową, dobrą ustawą trwają i nie widać końca.
W tym trudnym okresie oczekiwania na opiekę z urzędu, na zobligowanie gmin do odpowiedzialności za losy zwierząt na swoim terenie, za lepszą kontrolę nad schroniskami, które obecnie zarządzają jak chcą, nie licząc się z dobrem zwierząt i z opinią publiczną. konieczne jest większe zaangażowanie społeczeństwa.
Tylko Wy możecie Im pomóc, tylko Wy możecie uczynić Ich świat choć nieco lepszym...

W samym środku maleńkiej mazowieckiej wioski koło Wołomina w KLEMBOWIE. Pani Celina S. i Pan Marek, były wojskowy założyli 2 lata temu nielegalne schronisko . Pomimo 3 razy powtarzanej prośby Pani Celiny weterynarz powiatowy nie wyraził zgody na legalizację schroniska ale ponieważ na północ od Warszawy nie ma praktycznie żadnego schroniska działało nieprzerwanie przez 2 lata . W tym czasie przez schronisko przewinęło się wedle słów właścicielki 700 psów . Obecnie jest ich tam około 200 ,w tym bardzo, wiele szczeniaków. Reszta podobno została wyadoptowana. Osobliwością tego miejsca jest nie tylko uporczywe domaganie się legalizacji ,co sposób przetrzymywania zwierząt.
W KLEMBOWIE PSY SĄ ZAMYKANE W RZĘDACH PUDEŁ Z DYKTY USTAWIONYCH WZDŁUZ ŚCIAN STODOŁY I STAJNI WYNAJĘTEGO W ŚRODKU WSI GOSPODARSTWA, PSY POZAMYKANE SĄ W TAKŻE W CIEMEJ STODOLE , W BUDACH ZAMYKANYCH KRATKAMI , W WÓZKU Z SUPERMARKETU , W BAGAŻNIKU ZEPSUTEGO SAMOCHODU, W PIWNICY PRZYKUTE ŁAŃCUCHEM DO ŚCIANY, W KLATECZKACH I KOJCACH PO KONIACH W STAJNI.
Psy wypuszczane są pojedynczo na dwór na 5 MINUT DZIENNIE , ich straszne klatki czyszczone są wodą z domestosem i po zamknięciu w pudle z dykty z maleńką gęstą kratką u góry pies wdycha opary domestosu , siedzi , czasem kręci się w kółko . Udręka psów dużych jest największa ale wszystkie cierpią podobnie i płaczą. Na podwórku nie widać więc w ogóle psów, ale czasem słychać pełen udręki lament uwięzionych zwierząt. Po dwóch latach przybyła tu Straż dla Zwierząt i schronisko zamknięto dla nowych psów ale nie wywieziono tych , które tu trafiły bo właściciele przekonują o swoich najlepszych intencjach. Przecież pobierają tylko 1000 zł za odłowienie psa a obecnie średnie wynagrodzenie dla hycla to 1500 lub 2000 od jednego zwierzaka , leczą w Wołominie ranne psy bo lekarz weterynarii nie chce do nielegalnej placówki przyjeżdżać.
Na południowych przedmieściach Warszawy jest schronisko Emir koło Grodziska , Korabiewice w Puszczy Mariańskiej, Celstynów , Jozefów koło Otwocka , Boguszyce koło Rawy Mazowieckiej NA PÓLNOC OD WARSZAWY NIE MA TERAZ ŻADNEGO PRZYTULISKA ANI SCHRONISKA DLA ZWIERZĄT - obejrzyj zdjęcia z Klembowa na stronie - KOSZMAR W SCHRONISKU.

Dla większości z nas dramat zwierząt w schroniskach kojarzy się z tragedią psów, a właśnie koty najczęściej zapadają na choroby i umierają w schroniskach . Są jednak takie miejsca gdzie już teraz ludzie idą na ratunek kotom i skutecznie je bronią, myślę o Azylu dla Kotów w Konstancinie , Kocim Świecie Pani Kasi Strzeleckiej , warszawskiej Koterii , Fundacji Canis Pani Danusi Skarbek , Pomorskim Domu Tymczasowym dla Kotów , kocim blogu Sztuka Mruczenie Pani Jany Zamięckiej i mniej znanym od Dogomanii portalu miłośników kotów Forum Miau.
W Azylu dla kotów w Konstancinie Pani Irena Jarosz oddała kotom cały swój dom i założyła dla Nich Fundację Świętego Franciszka , na dom czeka tam między innymi 80 kociąt i 20 dorosłych kotów przekazanych Pani Irenie przez Osrodek Pomocy Społecznej . Są to koty osób starszych , którzy już nie mają sił aby zapewnić opieki swoim pupilom.
W Kocim Świecie Pani Kasi Strzeleckiej na dom oprócz przepięknych kotów i kociąt o ślicznych imionach takich jak Mateuszek czy Janeczek czeka około 10 pekińczyków i innych malutkich psiaków po przejściach. Pani Kasia znalazła juz dom dla 411 kotów i około 100 malutkich psów i przekazuje je nowym właścicielom między innymi w zaprzyjaźnionej lecznicy na Ursynowie. W warszawskiej Koterii od lutego 2009 roku koty miejskie są bezpłatnie sterylizowane i leczone , niektóre znajdują tam nowy domy. Wysterylizowano juz tam około 2000 warszawskich kotów miejskich, które potem wracają do parków i są dokarmiane żyjąc na wolności. Pani Danusia Skarbek pomaga warszawskim karmicielkom kotów, tym tak często nielubianym przez sąsiadów anonimowym aniołom, ma w domu punkt adopcyjny dla około 30 kotów. Sztuka Mruczenia to blog miłosniczki kotów Czeszki Pani Jany Zamięckiej . Jest ona poetką , artystką dla której koci świat jest kwintesencją piękna i radości życia. Tymczasowy Koci Dom na Pomorzu uratował około 200 kotów z opuszczonych przez jakiś czas Stoczni Gdańskiej i dokarmia i leczy kocią armię dzikusów w opuszczonych dokach, podobno było tam około 1000 kotów kiedyś dokarmianych przez stoczniowców. Forum Miau to legenda, uratowało niezliczoną ilość kotów w całej Polsce, miedzy innymi 85 kotów ze schroniska Pani Bozeny Wahl w Boguszycach, była to akcja przeprowadzona na najwyższym poziomie profesjonalizmu , koty były leczone i rozwożone po całej Polsce. Uratowano nawet Szu , kotkę która w schronisku przez miesiąc nie dostała żadnej pomocy po wypadku drogowym. J. K.

3 psy wyrzucone do lasu szukają domów stałych lub tymczasowych!!
Mała sunia, sięgająca tuż ponad połowę łydki, ma ok.7 miesięcy, trochę zalękniona
Piękna suczka-mix husky, bardzo łagodna, przyjacielska, cały czas daje brzuszek do głaskania, ma ok.10 miesięcy
ok.4 letni piękny mix owczarka niemieckiego długowłosego!
Błagam, pomóżcie je ocalić!
One cały czas śpią w lesie bo nikt nie chce im pomóc...
0-796 096 481

Możesz nakarmić psią biedę! Kliknij sam i prześlij dalej: http://szerlok.pl/nakarm_psa/

Po raz kolejny zaczyna się pomór kocich maleństw na Paluchu. Eko Patrol, mimo prób przekierowania
do Konstancina, nadal przywozi tam kocięta. Od marca, gdy mieliśmy pierwszy potwierdzony przypadek
panleuko, zmarło kilka kociąt - o których wiemy...

Maly piesek Mikus nr.2307/09 zostal zagryziony przez kolegów z klatki 6 stycznia br. W schronisku był od września,4 miesiace, niby nie długo, ale......

Najpierw stracił ogon, teraz - zycie.

Ładny mlody piesek.

Chekal na swojego czlowieka.

Chcial do domu.......

Schronisko to bardzo niebezpiecznie miejsce. Szczegolnie zimą. Malo tego ze klatki sa przepelnione, to jeszcze do tego dochodza chlod i glod.

PSY SA BARDZO GLODNE. Karmienia 1 raz rano nie wystarczy, tym bardziej tej suchej karmy, ktorej one nawet glodne nie chca jesc. A jak pies glodny, to jest zly. Dlatego nawet w niby spokojnych klatkach dochodzi do pogryzienia.

Zegnaj maly Mikusiu

30 grudnia 2010	Dziś ta jedyna w swoim rodzaju noc w roku. Ludzie będą sie bawić, tańczyć, jeść i cieszyć oczy wspaniałymi efektami świetlnymi z petard i zimnych ogni. Radość i zabawa przesłonią wszystko.
	Ta noc dla naszych Mniejszych Braci to gehenna. To potworny strach, cierpienie, zagubienie, poniewierka, śmierć... Pomyślmy o nich.
29 grudnia 2010	*Znowu o Paluchu - przysłana historia psa i znieczulicy urzędników.*
"Witam, chcę opisać sytuację z 02.12.2010. Jechałam do pracy przez miejscowość Łady gm.Raszyn, na poboczu zobaczyłam potrąconego małego pieska, który siedział na polu w śniegu niedaleko drogi i patrzył za każdym przejeżdżającym samochodem. Żal ściskał serce jak ten psiak siedząc czekał na jakąś pomoc. Nie mogłam go zabrać ponieważ nie byłam do tego przygotowana. Postanowiłam jednak zadzwonić do straży miejskiej oczywiście odesłano mnie z kwitkiem bo to nie rejon Warszawy tylko 3 km dalej. Ponieważ w pobliżu jest schronisko na Paluchu podjechałam tam będąc pełna wiary, że tam są specjaliści, którzy zabiorą psiaka i udzielą mu pomocy. Okazało się, że byłam naiwna. Powiedziano mi, że oni nie są od tego, że ich to nie dotyczy i to nie jest ich problem a jedynie mogą podać mi telefon do gminy Raszyn i tam powinnam się zgłosić. Gdy poprosiłam aby oni zadzwonili ponieważ wiedzą do kogo i poinformowali odpowiednie służby, powiedzieli że tego nie zrobią bo to nie jest ich problem. Byłam zszokowana taką urzędniczą znieczulicą. Wyszłam ze łzami w oczach i nie wiedząc co zrobić postanowiłam, że gdy będę wracała z pracy a psina jeszcze będzie na tym polu to muszę go jakoś zebrać bo na pewno mroźnej nocy nie przeżyje. Gdy wychodziłam podszedł do mnie jeden pan, który przysłuchiwał się mojej rozmowie z urzędniczką i widział z jaką bezdusznością i totalnym mówiąc brzydko "olaniem" sprawy się spotkałam. Podał mi telefon do Fundacji Przytulpsa, zadzwoniłam i chyba stał się cud bo pani z fundacji pojechała zebrała psiaka co nie było łatwe ponieważ nie dość, że był głęboki śnieg to jeszcze pod spodem była lekko zamarznięta woda tak, że nabrała ją w buty. Opisałam tą sytuację ponieważ wydawało mnie się, że skoro są takie instytucję jak schroniska zwierząt to bez względu na rejonizację powinni wykazać chociaż odrobinę dobrej woli i zgłosić potrzebę pomocy do miejsca, które powinno jej udzielić. Niestety z przykrością muszę stwierdzić, że z taką bezdusznością nie spotkałam się już dawno. Myślę, że w takich sytuacjach powinny być wprowadzone jakieś procedury pomocy. Jeżeli nie jest to mój rejon to zgłaszam to odpowiednim służbom w danym rejonie a nie mówię mnie to nie dotyczy, to nie jest mój problem proszę sobie radzić samemu. Większość z nas nie wie co w takiej sytuacji ma zrobić i gdzie wykonać jakiś telefon, żeby uzyskać pomoc gdyż przeważnie jesteśmy zaskoczeni określoną sytuacją . Jagoda "
29 grudnia 2010	"Nie strzelam w sylwestra!" - akcja obrońców praw zwierząt Stowarzyszenie Empatia, które zajmuje się m.in. prawami zwierząt apeluje, aby podczas nocy sylwestrowej powstrzymać się od używania fajerwerków. Hałas petard i sztucznych ogni jest koszmarem dla naszych pupili.
Odpalone petardy produkują dźwięk o natężeniu 130-160 dB, czyli w granicach bólu dla człowieka. Zwierzęta mają dużo bardziej wyczulony słuch, dlatego sylwester jest dla nich strasznym przeżyciem. Niektóre są odporne na hałas, ale większość psów i kotów skomli, drży ze strachu i ucieka w panice. Nie rozumieją, co dzieje się za oknem i często zdarza się, że przerażone umierają na zawał serca. Każdego roku obrońcy zwierząt apelują, aby nie kupować petard. Tłumaczą, że pieniądze można przeznaczyć na inny cel, a dzięki temu nasi podopieczni pozbawieni zostaną stresów. Stowarzyszenie Empatia rozprzestrzeniło swoją akcję na Facebooka, gdzie już ponad 6 tysięcy osób podpisuje się pod hasłem "Nie strzelam w sylwestra!". Można tam również przeczytać m.in. wpisy właścicieli zwierząt, które przerażone hukiem uciekały właścicielom i już nigdy się nie odnajdywały. Pomóc swojemu pupilowi można również przez podanie mu, po wcześniejszej konsultacji z weterynarzem, środków uspokajających. Odpowiednio wcześniej można go również zabrać na terapię behawioralną. Nie należy zabierać psów na wieczorne spacery w sylwestra, gdyż może zerwać się ze smyczy. Pamiętajmy również, że przestraszonego zwierzaka nie należy pocieszać. Tulenie uświadamia je w przekonaniu, że należy się bać.
28 grudnia 2010	STAROŚĆ TO RADOŚĆ Opowiem Wam krótką historię Psa, który za młodu został dziadkiem.
26 grudnia 2010	Gorący apel o domy tymczasowe dla 16 szczeniaków, które obecnie Fundacja "Przytul Psa" ma pod swoją opieką.
	Sunia z Zabłocia k. Nasielska, w typie jamnika Zara, ma ich 5 (jeden już został wydany), sunia z Kobyłki, Kama, poniewierana i przepędzana przez chłopów urodziła i karmi 11 szczeniąt. Obie sunie są skrajnie wychudzone. Zdjęcia Zary i jej szczeniąt znajdują się powyżej. Jutro postaram sie zrobić więcej zdjęć, również Kamie i jej 11 maluchom. Mamy i ich dzieci przebywają pod dobrą opieką w hotelu, jednak, chociaż syte i bezpieczne, to warunki mają surowe. Kojce i budy. Wykarmienie i ogrzanie maluchów jest dla ich mam, w ich obecnym stanie, bardzo trudne. Serdecznie prosimy o pomoc.
24 grudnia 2010	*Świąteczny poczęstunek dla psiaków z Palucha to nie tylko sprawienie Im odrobiny radości, ale również symboliczne połączenie się z Nimi w Ich cierpieniu, w ten świąteczny czas.*
	Każdego roku, od 11 lat, paluchowe psiaki otrzymywały od nas świąteczny poczęstunek. Razem z Elą Ch., a potem innymi wolontariuszami szykowaliśmy setki kanapek i parówek aby sprawić im tę odrobinę świątecznej radości. Tak było i tym razem, pomimo, że mnie już tam nie ma. Ela, osamotniona w tym trudnym przedsięwzięciu, podzieliła akcję na 2 dni. W środę rozdała przygotowane przez siebie kanapki z 40 bochenków chleba (800 sztuk). W czwartek pojechała znowu na Paluch i rozdała kanapki, które ja przygotowałam - z 36 bochenków chleba. 720 kanapek i kilkaset parówek powędrowało do ich głodnych pyszczków. Jestem szczęśliwa, że chociaż w ten sposób mogłam być z Nimi znowu, że mogłam przemycić razem z przysmakami cząstkę mojego serca i gorących życzeń - przetrwania schroniskowego koszmaru i znalezienia prawdziwych, ciepłych, bezpiecznych domów. Dziękuję Eli, za ogromny wysiłek, który włożyła w tę akcję i Darczyńcom, dzięki którym skala tego przedsięwzięcia mogła być tak duża. Wszystkiego najlepszego !!!
20 grudnia 2010	*Dochodzą do mnie fatalne wieści o Paluchu. Psy są głodne, zagryzają się, a puszki z mięsem są wyrzucane na śmietnik, gdy zamarzną na mrozie... One pochodzą z Waszych darów !!!*
	Co robić gdy nie można pomóc ? Co robić, gdy wolontariusze się boją krzyczeć, a tych co krzyczeli już nie ma ? Co robić gdy w demokratycznym kraju pojawia się placówka będąca państwem w państwie, a dyrekcja posiadająca władzę absolutną wytacza procesy internautom za pisanie prawdy ? Zakazuje promujących psy wernisaży, wyrzuca wolontariuszy i sumiennych pracowników, nie potrafi promować a nawet wysterylizować psów w placówce, stwarza zwierzętom gehennę w samym środku Polski, stołecznym mieście Warszawa. Ratujmy razem paluchowych więźniów. 2300 psów w maleńkich klatkach błagających o Waszą litość... Uratujcie chociaż jednego w ten świąteczny czas, czas miłości, empatii i radości. Nie mówcie, że to tylko jeden z 2300, że to kropla w morzu potrzeb - dla niego to przecież życie.
13 grudnia 2010	*Znowu o Mr White'cie. Znowu radość, satysfakcja i łzy szczęścia. Świat nie jest taki zły jeśli takie rzeczy sie zdarzają. Popatrzcie.*
11 grudnia 2010	Historia Pewnego Psa, z pewnego schroniska i Kogoś o wielkim sercu, Kto walczył z przeciwnościami aż wygrał. Dzięki takim Ludziom świat jest lepszy. Ten Ktoś zwyciężył. I zwyciężył Pies. A przecież finał mógł być tragiczny.
Pewien Pan adoptował biednego, chorego psa ze schroniska. Wybrał bidę, bez szans... Powiedziano, że jest chory, ale że niewiele można zrobić, co więcej, że nic nie powinno sie przy nim robić - tak podsumowała szefowa placówki. Pan wrócił do domu i zaczął się dramat. Żona stanowczo zaprotestowała. Powiedziała, że w małym mieszkanku nie da się żyć w okropnym smrodzie... jaki wydzielał pies. Zapach był rzeczywiście nie do zniesienia. W jamie ustnej psa działy sie straszne rzeczy. Nie tylko cierpiał potwornie z powodu kilku ropiejących zębów i stanu zapalny w całej jamie ustnej, ale kontakt z nim to był prawdziwy koszmar. Pan zabrał psa z domu i jechał do schroniska, jednak w czasie dość długiej podróży rozpaczliwie szukał rozwiązania i... zadzwonił do mnie. Schronisko mogło oznaczać śmierć dla tej maleńkiej, doświadczonej przez los istotki... Fundacja "Przytul Psa" przyjęła pieska pod swoją opiekę, umieściła w klinice na 3 dni, gdzie zrobiono porządek z jego zębami i jamą ustną. Przedstawiono też zalecenia na przyszłość. Rozwiązanie sie znalazło, gdyż zajęli się pieskiem profesjonaliści. Piesek wrócił do nowego domu. Teraz już wszyscy go zaakceptowali. To dobra Rodzina, kochająca zwierzęta, którą w pewnym momencie sytuacja przerosła. Można było uniknąć zaistniałej sytuacji gdyby w schroniskach pracowali odpowiedni ludzie, o odpowiedniej wiedzy i trosce o zwierzęta, a nie urzędnicy odbębniający robotę. Gdyby adopcja to nie było pozbycie sie problemu, lecz służenie radą i pomocą.
9 grudnia 2010	Pomoc dla psów może być na wiele sposobów, zatem pomagajmy razem !!! W ten trudny, zimowy czas.
Wejdź na poniższy adres i kliknij na wybranego psa. Dzięki temu pies dostanie do jedzenia coś więcej niż tylko kaszę. http://szerlok.pl/nakarm_psa/
7 grudnia 2010	MR WHITE NA KANAPIE - zobaczcie koniecznie !!!
6 grudnia 2010	*I jeszcze jedna super informacja - mała Miki pozdrawia z nowego domu.*
4 grudnia 2010	Tę informację otrzymałam kilka dni temu, ale nie zamieszczałam aby nie zapeszać. Popatrzcie jeszcze raz: http://psia.tv/pokaz-187-mr--white---podopieczny-z-palucha.html
	Trudno było uwierzyć, że to się stało. Mój ulubieniec Mr White, którego jako dzikuska "wyciągnęłam" z licznej klatki w schronisku tymczasowym, na końcu świata, bez szans na adopcję. Pokochałam go za to, że taki pokraczny, biedny, przerażony, nieufny, zapomniany ... tak bardzo potrzebujący pomocy. Długo czkał, chociaż wiele osób przychodziło po niego. Wychodzili bez niego... Widocznie czekał na Nich, Matkę i Córkę, które też wyszły bez Niego. Wyszły z Palucha z niewidomą sunią i ... po kilku dniach wróciły specjalnie po Niego, po Mr White'a. Dziękuję najpiękniej jak umiem. Jestem szczęśliwa, jestem wdzięczna. Życzę Wszystkiego Najlepszego !!! Pozdrawiam nowych Opiekunów i Jego, kochanego, pokracznego, mojego paluchowego przyjaciela Mr White'a. Wkrótce zamieszczę Jego zdjęcie w nowym domu.
3 grudnia 2010	*Szuwarek żyje, ale jego życie wisiało na włosku... znowu Paluch zawiódł...*
Od kilku dni leżał na lodzie w miejscowości Łady, k. Piaseczna. W pobliskim sklepie ludzie rozmawiali o nim, ale nie było nikogo kto by mu pomógł. Służby miejscowe też nie zainteresowały sie pieskiem. Gdyby to był duży pies z ras "groźnych" to interwencja pewnie byłaby podjęta, ale to tylko mały jamnik. On powoli umierał... Po kilku tragicznych dniach znalazła się Osoba, która postanowiła pomóc. Nie wiedziała jak, nie miała własnych możliwości, ani doświadczenia w takich akcjach, bała się. wejść na lód. Pojechała do najbliższego schroniska - schroniska na Paluchu - zatrudniającego specjalistów, posiadającego sprzęt, samochody, doświadczenie, wszystko żeby podjąć akcję, w tej dramatycznej sytuacji. Łady, to wieś mieszcząca się niedaleko Palucha.. Na Paluchu odmówiono - nie ten rejon.. Pies umierał... Nie wymagamy od Palucha aby przyjmował psy z całej Polski, ani z okolicznych gmin. Rozumiemy, że procedury nie znają słowa "empatia". Ale przecież Paluch to również ludzie, którzy wznosząc się ponad swoje zapisane w zakresach czynności obowiązki powinni wykrzesać z siebie "wartość dodaną" do swojej pracy. Wymagamy odrobiny współczucia dla cierpiącej istoty. Wymagamy zaangażowania w pomoc dla bezdomnych zwierząt. Gdy byłam jeszcze na Paluchu, byłam świadkiem podobnych zdarzeń. Po naszej ingerencji pomagano. Można było. Był np. pies po wypadku z Michałowic, któremu, na naszą prośbę, udzielono pomocy, a potem przekazano Fundacji na Rzecz Zwierząt "Przytul Psa". Wtedy można było... Co w tym wszystkim jest bardzo ważne? Miasto Warszawa współpracuje z wieloma fundacjami i stowarzyszeniami, którym udziela dotacji.. Po otrzymaniu pomocy piesek mógłby być przekazany pod opiekę którejś z nich. Dla nich nie ma rejonizacji. Z pewnością małego pieska któraś z organizacji by przygarnęła. Fundacja "Przytul Psa", która nie współpracuje z Warszawą też mogłaby pomóc, inne organizacje też, niekoniecznie z listy Miasta. Trzeba tylko wykonać kilka telefonów i pomóc... Można jeszcze "załatwić sprawę" między gminami... Szuwarek miał szczęście w nieszczęściu. Świadkiem rozmowy o Szuwarku w biurze adopcji Palucha był Pan Piotr. Natychmiast przekazał numer telefonu do Fundacji "Przytul Psa". Błyskawicznie podjęta akcja przez Elę uratowała ledwo żywą bidę. Szuwarek jest już w klinice pod opieką lekarzy. Po wyleczeniu będzie potrzebował domu tymczasowego i stałego, będzie potrzebował Waszej pomocy. Zdjecia i informacje o Szuwarku wkrótce na stronie www.przytulpsa.pl
1 grudnia 2010	*Apel - zimowa zbiórka dla bezdomnych zwierząt z Fundacją "Noga w Łapę" - pomóżmy !*
"Witajcie, chcialabym Was Wszystkich serdecznie prosic o przeczytanie i rozeslanie tego maila wsrod swoich znajomych, a takze o samo uczestniczenie w zbiorce. Jak zwykle dopadla nas znienacka sroga zima. Poradzimy z nia sobie, bo mamy cieple domy, cieple posilki, wanny z ciepla woda... Bezdomniaki w schroniskach, przytuliskach i na ulicach nie maja nic. Dlatego, podobnie jak w ub. roku robimy dla nich zbiorke darow. Serdecznie pozdrawiam, Renata, www.nogawlape.org, 888 066 402 "
28 listopada 2010	Paluch realizuje zalecenia audytu.
	Po wydarzeniach z początku tego roku, wykonaliście zmasowaną akcję mailową w sprawie nieprawidłowości na Paluchu. W jej wyniku przez schronisko przetoczyła się fala kontroli i wizyt. Był tez szczegółowy audyt, który wskazał dyrekcji kilkadziesiąt zaleceń do wykonania. Od tego zależało jej "być albo nie być", zatem ruszyła do działania po latach marazmu. Obecnie powoli realizowane są te zalecenia: * w geriatrii powstały wybiegi, a wolontariusze wyprowadzają psy * zlikwidowano budy, przy których stały psy na łańcuchach i zakupiono drewniane domki * wykonano szereg eutanazji cierpiących, beznadziejnie chorych psów z geriatrii i innych (m.in. Szatan) * trwa przebudowa pawilonów, betonowanie wybiegów, każdy otrzyma oddzielne szambo * trwa budowa spacerownika TO DZIĘKI WAM COŚ SIĘ WRESZCIE RUSZYŁO. TO WASZE OGROMNE "COŚ" DLA ZWIERZĄT. W OBECNEJ, POLSKIEJ RZECZYWISTOŚCI TYLKO INICJATYWA OBYWATELSKA MOŻE ZADBAĆ O ZWIERZĘTA. DZIĘKUJĘ WAM Z CAŁEGO SERCA. Oczywiście Paluch to wciąż tylko okrutne wiezienie. Psy w niektórych domkach/klatkach żyją w otoczeniu 4 ścian i nie widzą nic... Nie wychodzą tez na spacery, cierpią. Psy w geriatrii umierają z samotności. Smród i hałas w schronisku są nie do zniesienia. Wciąż większość psów nie jest wykastrowana co powoduje wiadome konsekwencje... Ale najgorsze jest to, że dobrostan utrzymuje się od lat na tym samym poziomie i dyrekcja nie może sobie z tym poradzić. To za kadencji obecnej dyrekcji liczba psów w schronisku wzrosła dwukrotnie i nic się nie robi aby to zmienić. Wręcz przeciwnie. Zamyka się wernisaże promujące paluchowe zwierzęta. Zamyka się strony promujące zwierzęta. Odmawia się adopcji i współpracy. Na przykładzie schroniska we Wrocławiu, gdzie radykalnie zredukowano liczbę pensjonariuszy przez adopcje, wiemy, że można. Tylko trzeba umieć i chcieć. Ostatnia decyzja dyrekcji o zakazie wyprowadzania psów na zewnątrz schroniska godzi wprost w zwierzęta. Strona wciąż nie działa jak trzeba. Pracownicy nie potrafią odczytać czipa (ostatni przypadek zagubionego psa Fundacji), a czipowanie w wykonaniu schroniska bywa sztuką dla sztuki (w przywołanym przypadku wpisano do bazy tylko imię i nazwisko dyrektora, który nie był znany znalazcy). Przebudowa pawilonów to inwestycja za ogromne pieniądze, które mogłyby być przeznaczone na coś innego - na przykład promocję, BILBORD, sprawdzanie adopcji, polepszanie bytu zwierząt w placówce. Można było zrobić od razu dobrze - ale nie pokuszono się o konsultację ze specjalistami, a wybiegi wysypano piaseczkiem, który zatkał odpływy... TO ZA NASZE PIENIĄDZE - TO MY PŁACIMY ZA TE BŁĘDY Pamiętajcie,Paluch ma ogromne pieniądze. Z miasta otrzymuje rocznie ponad 6 milionów zł. Do tego dochodzą niemałe wpłaty darczyńców na konto schroniska oraz wpłaty przy adopcjach. Za te środki wciąż zwierzęta otrzymują tu tylko więzienną celę a nie przyjazną przechowalnię w oczekiwaniu na lepszy los. Za te pieniądze Paluch powinien realizować walkę z bezdomnością - chociażby przez kastrację i sterylizację wszystkich pensjonariuszy. Zamiast zająć się powyższym dyrekcja wciąż grozi sądem internautom, wolontariuszom, a ostatnio promującej paluchowe psy galerii...
27 listopada 2010	Pilnie potrzebny transport dla średniego psa z Przasnysza, k. Ciechanowa do Warszawy lub Piaseczna. Pilnie potrzebny dom tymczasowy dla tzymiesięcznych szczeniaków z działek! Kontakt: 503 069 502
27 listopada 2010	Posłowie wycofują się z projektu noweli ustawy o ochronie zwierząt - Obecnie funkcjonują dwa projekty nowelizacji ustawy o bezdomnych zwierzętach: poselski i obywatelski. Ten ostatni daje szansę na lepsze jutro naszych Mniejszych Braci. Bezdomność zwierząt w Polsce osiągnęła gigantyczne rozmiary. Polskie zwierzęta potrzebują pomocy i dobrego prawa. Niestety na to ostatnie na razie nie mogą liczyć. Prace nad nową, dobrą ustawą trwają i nie widać końca. W tym trudnym okresie oczekiwania na opiekę z urzędu, na zobligowanie gmin do odpowiedzialności za losy zwierząt na swoim terenie, za lepszą kontrolę nad schroniskami, które obecnie zarządzają jak chcą, nie licząc się z dobrem zwierząt i z opinią publiczną. konieczne jest większe zaangażowanie społeczeństwa. Tylko Wy możecie Im pomóc, tylko Wy możecie uczynić Ich świat choć nieco lepszym...
24 listopada 2010	Schronisko na Paluchu dołącza do grona najbardziej okrutnych i bezwzględnych tego typu placówek w Polsce. Wyrzuca wolontariuszy, a gdy nie może wyrzucić wszystkich robi to "nie wprost" - zabrania wolontariuszom pracy i kontaktu ze zwierzętami. Zabrania spacerów, ale w geście miłosierdzia buduje maleńki wybieg. Czy wyobrażacie sobie 70 wolontariuszy jednocześnie spacerujących ze swoimi psami na małym wybiegu ,,, "Szlaban na spacery" to największe osiągnięcia obecnej dyrekcji Palucha. Jedyne,spektakularne...
	Od lat, miesięcy przyzwyczajone zwierzęta do swoich wolontariuszy, do spacerów, czułości, przysmaków dostały kolejnego kopa od schroniska. Zakazano spacerów, które były ich jedyną iskierką w okrutnym, więziennym życiu. Kopa dostali też wolontariusze, z którymi się nikt obecnie nie liczy. To przecież nawiedzeni, niespełna rozumu ludzie, którzy zamiast zająć sie swoimi prywatnym sprawami przychodzą do psów - zwykłych numerów w schronisku. Po moim odejściu robili to po cichu, bez narażania się dyrekcji, przytakując wszelkim głupotom i niekompetencjom dyrekcji tej placówki - aby być z nimi - zwierzakami. Za wszelką cenę. Myśleli, że się uda. Aby nieść pomoc zwierzętom, dawać nadzieję i odrobinę radości zanim zostaną zagryzione, umrą z zaniedbania i choroby. Adopcja bez prawdziwej promocji jest przecież dla nielicznych. Ten świat jest niedoskonały, ale w wykonaniu urzędników z Palucha jest wyjątkowo podły. RATUJMY PALUCHOWE ZWIERZAKI, KTÓRYM ODBIERA SIE PO KOLEI WSZYSTKO... Myślę, że z nienawiści do wolontariuszy, których zawsze traktowano tu jak istoty niespełna rozumu, które odbierają splendor pracownikom. ALE ZASTANAWIA MNIE TO DLACZEGO MIASTO SIE NA TO ZGADZA ? CZY URZĘDNICY MUSZĄ BYć BEZ SERCA ? CZY TO JEST WPISANE W ICH ZAWÓD ? RATUJMY BIEDNE, PALUCHOWE PSY SKAZANE NA OBÓZ ZAGŁADY, W KTÓRYM ZADAJE SIE IM WCIĄŻ KOLEJNE CIERPIENIA. TERAZ ZABIERA SIĘ JEDYNY SENS ŻYCIA. PISZMY DO ORGANIZACJI, DO RATUSZA, NIECH TA INFORMACJA PÓJDZIE W ŚWIAT, NIECH POLSKA SIĘ WSTYDZI TAKICH URZĘDNIKÓW. ŚWINIE W CHLEWIE MAJĄ LEPIEJ - PRZYNAJMNIEJ NIE ZAZNAŁY SMAKU SPACERÓW I CZUŁOŚCI - NIE MUSZĄ ZA TYM TĘSKNIĆ.
23 listopada 2010	Od Internautki - Schronisko w Klembowie koło Wołomina- nielegalne schronisko
W samym środku maleńkiej mazowieckiej wioski koło Wołomina w KLEMBOWIE. Pani Celina S. i Pan Marek, były wojskowy założyli 2 lata temu nielegalne schronisko . Pomimo 3 razy powtarzanej prośby Pani Celiny weterynarz powiatowy nie wyraził zgody na legalizację schroniska ale ponieważ na północ od Warszawy nie ma praktycznie żadnego schroniska działało nieprzerwanie przez 2 lata . W tym czasie przez schronisko przewinęło się wedle słów właścicielki 700 psów . Obecnie jest ich tam około 200 ,w tym bardzo, wiele szczeniaków. Reszta podobno została wyadoptowana. Osobliwością tego miejsca jest nie tylko uporczywe domaganie się legalizacji ,co sposób przetrzymywania zwierząt. W KLEMBOWIE PSY SĄ ZAMYKANE W RZĘDACH PUDEŁ Z DYKTY USTAWIONYCH WZDŁUZ ŚCIAN STODOŁY I STAJNI WYNAJĘTEGO W ŚRODKU WSI GOSPODARSTWA, PSY POZAMYKANE SĄ W TAKŻE W CIEMEJ STODOLE , W BUDACH ZAMYKANYCH KRATKAMI , W WÓZKU Z SUPERMARKETU , W BAGAŻNIKU ZEPSUTEGO SAMOCHODU, W PIWNICY PRZYKUTE ŁAŃCUCHEM DO ŚCIANY, W KLATECZKACH I KOJCACH PO KONIACH W STAJNI. Psy wypuszczane są pojedynczo na dwór na 5 MINUT DZIENNIE , ich straszne klatki czyszczone są wodą z domestosem i po zamknięciu w pudle z dykty z maleńką gęstą kratką u góry pies wdycha opary domestosu , siedzi , czasem kręci się w kółko . Udręka psów dużych jest największa ale wszystkie cierpią podobnie i płaczą. Na podwórku nie widać więc w ogóle psów, ale czasem słychać pełen udręki lament uwięzionych zwierząt. Po dwóch latach przybyła tu Straż dla Zwierząt i schronisko zamknięto dla nowych psów ale nie wywieziono tych , które tu trafiły bo właściciele przekonują o swoich najlepszych intencjach. Przecież pobierają tylko 1000 zł za odłowienie psa a obecnie średnie wynagrodzenie dla hycla to 1500 lub 2000 od jednego zwierzaka , leczą w Wołominie ranne psy bo lekarz weterynarii nie chce do nielegalnej placówki przyjeżdżać. Na południowych przedmieściach Warszawy jest schronisko Emir koło Grodziska , Korabiewice w Puszczy Mariańskiej, Celstynów , Jozefów koło Otwocka , Boguszyce koło Rawy Mazowieckiej NA PÓLNOC OD WARSZAWY NIE MA TERAZ ŻADNEGO PRZYTULISKA ANI SCHRONISKA DLA ZWIERZĄT - obejrzyj zdjęcia z Klembowa na stronie - KOSZMAR W SCHRONISKU.
22 listopada 2010	ZWRACAMY SIE Z WIELKA PROSBA O POMOC W PODAROWANIU BADZ SZUKANIU RAZEM Z NAMI DOMU ZASTEPCZEGO DLA FIGO.!
20 listopada 2010	*Opowiadanie o kotach - od Internautki.*
Dla większości z nas dramat zwierząt w schroniskach kojarzy się z tragedią psów, a właśnie koty najczęściej zapadają na choroby i umierają w schroniskach . Są jednak takie miejsca gdzie już teraz ludzie idą na ratunek kotom i skutecznie je bronią, myślę o Azylu dla Kotów w Konstancinie , Kocim Świecie Pani Kasi Strzeleckiej , warszawskiej Koterii , Fundacji Canis Pani Danusi Skarbek , Pomorskim Domu Tymczasowym dla Kotów , kocim blogu Sztuka Mruczenie Pani Jany Zamięckiej i mniej znanym od Dogomanii portalu miłośników kotów Forum Miau. W Azylu dla kotów w Konstancinie Pani Irena Jarosz oddała kotom cały swój dom i założyła dla Nich Fundację Świętego Franciszka , na dom czeka tam między innymi 80 kociąt i 20 dorosłych kotów przekazanych Pani Irenie przez Osrodek Pomocy Społecznej . Są to koty osób starszych , którzy już nie mają sił aby zapewnić opieki swoim pupilom. W Kocim Świecie Pani Kasi Strzeleckiej na dom oprócz przepięknych kotów i kociąt o ślicznych imionach takich jak Mateuszek czy Janeczek czeka około 10 pekińczyków i innych malutkich psiaków po przejściach. Pani Kasia znalazła juz dom dla 411 kotów i około 100 malutkich psów i przekazuje je nowym właścicielom między innymi w zaprzyjaźnionej lecznicy na Ursynowie. W warszawskiej Koterii od lutego 2009 roku koty miejskie są bezpłatnie sterylizowane i leczone , niektóre znajdują tam nowy domy. Wysterylizowano juz tam około 2000 warszawskich kotów miejskich, które potem wracają do parków i są dokarmiane żyjąc na wolności. Pani Danusia Skarbek pomaga warszawskim karmicielkom kotów, tym tak często nielubianym przez sąsiadów anonimowym aniołom, ma w domu punkt adopcyjny dla około 30 kotów. Sztuka Mruczenia to blog miłosniczki kotów Czeszki Pani Jany Zamięckiej . Jest ona poetką , artystką dla której koci świat jest kwintesencją piękna i radości życia. Tymczasowy Koci Dom na Pomorzu uratował około 200 kotów z opuszczonych przez jakiś czas Stoczni Gdańskiej i dokarmia i leczy kocią armię dzikusów w opuszczonych dokach, podobno było tam około 1000 kotów kiedyś dokarmianych przez stoczniowców. Forum Miau to legenda, uratowało niezliczoną ilość kotów w całej Polsce, miedzy innymi 85 kotów ze schroniska Pani Bozeny Wahl w Boguszycach, była to akcja przeprowadzona na najwyższym poziomie profesjonalizmu , koty były leczone i rozwożone po całej Polsce. Uratowano nawet Szu , kotkę która w schronisku przez miesiąc nie dostała żadnej pomocy po wypadku drogowym. J. K.
18 listopada 2010	*Od Internautki o bezdomności w Polsce, jak jest, a jak powinno być..*
W Polsce żyje 7 milionów zwierząt domowych i około 70 000 bezdomnych, które mieszkają w 109 schroniskach . 4 schroniska są w budowie .Zły system opieki nad bezdomnymi zwierzętami doprowadził do katastrofy humanitarnej w większości polskich schronisk. Brakuje 1500 maleńkich gminnych schronisk będących pod honorową opieką wolontariuszy i dzieci ze szkół i przedszkoli . Małe schroniska gminne pozwoliłyby na pożyteczną integrację bezdomnych zwierząt w społeczeństwie gdyż bezinteresowna opieka nad bezdomniakami ze schronisk jest znakomitą metodą na resocjalizację trudnej młodzieży i ekologiczną edukację dzieci.. Bardzo dobre doświadczenia tego typu mają Brytyjczysy , którzy są liderami w dobrej organizacji pomocy bezdomnym zwierzętom , nie tylko zresztą psom i kotom . Na Wyspach są nawet azyle dla osiołków , koni czy kucyków . Są też tam jednak bardzo wysokie kary za znęcanie się nad zwierzętami i dobre prawo. Powszechna sterylizacja zwierząt domowych pozwoliła na opanowanie tego problemu w Niemczech , Kaliforni czy Skandynawii i tam ludzie często organizują pomoc dla zwierząt w innych krajach a nieliczne porzucone koty w Oslo ,na przykład ,mieszkają w schronisku przypominającym do złudzenia dom mieszkalny , po jednym kocie w pokoju. W takich warunkach kot adoptuje się do życia z ludźmi.
17 listopada 2010	SCHRONISKO DYMINY W KIELCACH - kolejna tragedia psów. Przeczytajmy, zobaczmy i zróbmy "coś" aby Im pomóc.

"Nie strzelam w sylwestra!" - akcja obrońców praw zwierząt Stowarzyszenie Empatia, które zajmuje się m.in. prawami zwierząt apeluje, aby podczas nocy sylwestrowej powstrzymać się od używania fajerwerków. Hałas petard i sztucznych ogni jest koszmarem dla naszych pupili.

"Nie strzelam w sylwestra!" - akcja obrońców praw zwierząt
Stowarzyszenie Empatia, które zajmuje się m.in. prawami zwierząt apeluje, aby podczas nocy sylwestrowej powstrzymać się od używania fajerwerków. Hałas petard i sztucznych ogni jest koszmarem dla naszych pupili.